Ik , ik weet waar ik nood aan heb , verlossing van grond , die mij vasthoud aan alles waar ik niet wil zijn,aan alles wat me brengt tot waar ik sta , op de grond. Zee , water , daar heb ik nood aan , het gevoel van losstaan van de grond , het voor even kunnen zweven als het ware in een grote leegte , een leegte die mij toch vult , het uiteindelijke weerzien van de grond , de immens harde klap , de botsing met dromen en realiteit , die laten we even buiten beschouwing. Ja ik ben een poëtische ziel eerste klas , van het eerste uur , van de laatste stoel
in de lege wachtzaal.
Ik , ik ben , ik ben ik . Wie is ik ?
Ik , is een samenvoegsel van twee letters , de verbinding tussen klinker en medeklinker , de zoete samensmelting
van twee tegengestelden. Ik , is veel te kort om te omschrijven wie IK ben.

-Geschreven door mezelf , komt nog een deel bij , tenzij ik te lui ben , dan zallet hierbij blijven.